این سینی مسی یکی از نمونههای برجستهٔ هنر فلزکاری ایرانی است که در سال ۱۲۰۹ هجری قمری در شیراز ساخته شده و در سال ۱۳۷۶ خریداری شده است. طراحی و قلمزنی استادانهٔ این سینی، ترکیبی از نقوش اسلیمی، کتیبههای خوشنویسی و تزئینات سنتی است که مهارت و ذوق استادکاران شیرازی را به نمایش میگذارد. این اثر، بازتابی از هنر کهن و سنتهای دیرینهٔ فلزکاری ایران است که هم از نظر زیباییشناختی و هم از نظر تاریخی، جایگاه ویژهای در گنجینهٔ آثار فلزی موزه دارد.
این گلدان بلور چک نمونهای ظریف و چشمنواز از هنر شیشهگری اروپای مرکزی است، هنری که قرنهاست در سرزمین بوهم(چک امروزی) به اوج رسیدهاست. فرم قیفی کشیده و دهانه چیندار آن تعادل دلنشین میان ظرافت و استحکام ایجاد کردهاست. شفافیت بلور همراه با تراشها و بافتهای ظریف روی بدنه نشان از مهارت بالای صنعتگران چک دارد، این تراشها و بافتها موجب افزایش ضریب شکست نور و در نتیجه درخشندگی و جلای بیشتر میشود همین ویژگی است که بلور چک را از شیشههای معمولی متمایز میکند و آنرا به کالایی زینتی و هنری بدل میسازد.
بنیاد فرهنگی امیرکبیر گنجینهای ارزشمند از آثار فلزی و شیشهای را در خود جای داده که بازتابی از مهارت و ظرافت استادکاران ایرانی در گذر زمان است. این مجموعه، علاوه بر آثار برجستهٔ ایرانی، شامل هدایایی است که در سفرهای دکتر حسن حبیبی به کشورهای گوناگون، از سوی مقامات و هنرمندان مختلف به او اهدا شدهاند.